Slide background

http://www.pentapostagma.gr/wp-content/uploads/2014/03/%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CE%A3%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AE.jpg

Εὐλαβέστατοι Ἱερεῖς,

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ἕνα πνευματικὸ ταξίδι ξεκινᾶ τὴν περίοδο αὐτή· ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή! Ξεκινᾶ ἕνα ταξίδι, μία προετοιμασία πνευματική, προκειμένου νὰ ἑορτάσουμε τὴν βασιλίδα τῶν ἑορτῶν, τὴν «ἑορτῶν ἑορτὴ καὶ πανήγυριν πανηγύρεων», ὅπως ὑμνολογεῖ ἡ Ἐκκλησία μας στὸν εἱρμὸ τῆς η΄ ᾠδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Ἁγίου Πάσχα.

Σὲ μία τέτοια προετοιμασία ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ὀφείλει νὰ ἀγωνισθεῖ γιὰ τὶς ἁμαρτίες του, ἐξασκῶν τὴν μετάνοια καὶ τὴν ταπείνωση, ἀρετὲς ποὺ κατακτῶνται μὲ προσευχή. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει ὁρίσει διάφορες ἀκολουθίες γιὰ τὴν περίοδο αὐτή, προκειμένου νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ προετοιμαστοῦμε καὶ νὰ ὁδηγηθοῦμε στὴν κατάνυξη. Πρωτεύουσα θέση σὲ αὐτὲς τὶς ἀκολουθίες κατέχει ἡ προσευχὴ τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου: «Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας μὴ μοι δῷς. Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης, χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ. Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.» Μία προσευχὴ πολὺ γνωστὴ καὶ λίαν ἀγαπητὴ σὲ ὅλους μας, διότι, καίτοι σύντομη, ὡστόσο εἶναι μεστὴ μεγίστων νοημάτων. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ μοιραστῶ λίγες σκέψεις μου μαζί σας μὲ ὁδηγό μου τὸν Ὅσιο Ἐφραὶμ τὸν Σύρο γιὰ τὴν προσευχὴ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Μὲ τὴν προσευχὴ αὐτὴ ἐκφράζεται κατὰ κύριο λόγο ἡ μετάνοια. Μετάνοια σημαίνει ἀλλαγή τοῦ νοῦ, μεταβολή. Ὀφείλουμε, λοιπόν, νὰ ἀλλάξουμε. Καὶ γιὰ νὰ ἀλλάξουμε, πρέπει, ὅπως διδάσκει καὶ ὁ Προφήτης Ἱερεμίας: «ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν, ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν», πρέπει, δηλαδή, νὰ γκρεμίσουμε τὸν ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο, γιὰ νὰ χτίσουμε τὸν πύργο τῶν ἀρετῶν, ποὺ συγκροτοῦν τὸν ἐν Χριστῷ πνευματικὰ ἀναγεννημένο ἄνθρωπο..

Μὲ τὴ προσευχὴ τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ, ἀπευθυνόμαστε πρὸς τὸν Θεό, τὸν ὁποῖο ἀναγνωρίζουμε ὡς Κύριο καὶ Δεσπότη τῆς ζωῆς μας, καὶ τοῦ ζητοῦμε πρῶτον νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν ἀργία, τὴν περιέργεια καὶ τὴν φιλαρχία. Ἡ ἀργία ἀποτελεῖ τὴν ρίζα τῆς ἁμαρτίας. Εἶναι μία ἔκφραση ἐφησυχασμοῦ καὶ ἀδιαθεσίας πρὸς κάθε τι, τὸ ὁποῖο θὰ μᾶς βελτιώσει πνευματικά. Ἡ ἀργία φέρνει τὴν περιέργεια. Ἡ λέξη περιέργεια ἐδῶ σημαίνει λιποψυχία. Θὰ λέγαμε ὅτι εἶναι μία αἴσθηση ἀπαισιοδοξίας, μία αἴσθηση ἑκουσίας ἀναβλητικότητας, λέγοντας ἐνδομύχως «δὲν ἦρθε ἀκόμη ἡ ὥρα γιὰ μένα».

Ἡ ἀργία καὶ ἡ περιέργεια δημιουργοῦν ἕνα κενὸ στὸν ἄνθρωπο, ἕνα κενὸ ποὺ προσπαθεῖ νὰ καλύψει μὲ τὸ ἐγώ του. Ἡ φιλαρχία θέτει ὡς ἐπίκεντρο της ζωῆς μας τὸν ἑαυτό μας καὶ ὄχι τὸν Θεό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ θέλουμε ὄχι μόνο νὰ γίνεται λόγος περὶ τοῦ προσώπου μας καὶ νὰ ἀκούγονται ἐπαινετικὰ σχόλια γιὰ τὰ ἔργα μας, περιφρονώντας τοὺς ἀδελφούς μας, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιδιώκουμε νὰ ἐπιβληθοῦμε σὲ αὐτούς.

Μία ἀκόμη συνέπεια τῆς ἀργίας εἶναι ἡ ἀργολογία. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὸ νὰ βελτιώσει τὸν ἁμαρτωλό του ἑαυτό, ἀσχολεῖται μὲ τὶς πράξεις τοῦ ἀδελφοῦ του. Ὅμως, νὰ μὴν ξεχνᾶμε, ἀδελφοί, ὅτι ὁ ἀδελφός μας εἶναι κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασμένος καί, ὅπως μᾶς ὑπενθύμισε τὸ Εὐαγγέλιο τὴν προηγούμενη Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω, σὲ κάθε πράξη μας πρὸς τοὺς ἀδελφούς μας ὀφείλουμε νὰ σκεπτόμαστε ὅτι εἶναι πράξη ἀποδοχῆς ἢ ἀπόρριψης τοῦ Κυρίου μας στὴ ζωή μας.

Στὴ συνέχεια παρακαλοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ μᾶς χαρίσει σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη. Ὁ ὅρος σωφροσύνη στὴν ὄμορφη αὐτὴ προσευχὴ ἔχει ἔννοια ἀκριβῶς ἀντίθετη ἀπὸ αὐτὴ τῆς ἀργίας. Σημαίνει, δηλαδή, ἐγρήγορση. Ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς ὀφείλει νὰ βρίσκεται σὲ πνευματικὴ ἐγρήγορση, διότι ὁ Χριστός μας θὰ ἔλθει ὡς «κλέπτης», δηλαδὴ ξαφνικὰ καὶ ἀπροειδοποίητα.

Ὁ πρῶτος καρπὸς τῆς σωφροσύνης εἶναι ἡ ταπείνωση, ἕνας ὅρος πολὺ γνωστὸς καὶ πολὺ παρεξηγημένος, χριστιανοί μου. Ταπεινοφροσύνη εἶναι ἀποδοχὴ τῆς ἀληθείας καὶ ἀπομάκρυνση τοῦ ψεύδους ἀπὸ τὴν ζωή μας. Ὁ καθένας μας ὀφείλει νὰ ἀποδεχθεῖ τὸν ἑαυτό του μὲ τὰ πάθη του καὶ νὰ ἀγωνιστεῖ γι’ αὐτά, διότι αὐτὸς ὁ ἀγῶνας θὰ μᾶς χαρίσει τὸν στέφανον τῆς δόξης καὶ θὰ μᾶς καταστήσει πολῖτες τῆς οὐρανίου βασιλείας.

Βασικὴ ἀρετὴ στὴ ζωὴ τοῦ καθενός μας εἶναι ἡ ὑπομονή. Κάθε πιστὸς ὀφείλει νὰ ζεῖ μὲ ὑπομονή, διότι τὸ ἀντίθετό της, δηλαδὴ ἡ ἀνυπομονησία, ὁδηγεῖ στὴν ἀργολογία, τὴν κατάκριση καὶ τὴν λήψη βεβιασμένων ἀποφάσεων.

Τέλος, ἀποκορύφωμα τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ ἀγάπη. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει ὅτι, ἀκόμη καὶ ἂν κάποιος ἔχει πίστη τόσο δυνατὴ σὲ σημεῖο ποὺ νὰ μετακινεῖ καὶ ὄρη, ἂν δὲν ἔχει ἀγάπη, «οὐδέν ἐστι». Γιὰ ἐμᾶς τοὺς χριστιανοὺς αἰώνιο πρότυπο ἀγάπης ἀποτελεῖ ἡ σταυρικὴ θυσία τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ προσευχὴ ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν τελικὴ αἴτηση: «δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.» Ἤδη ἀπὸ τὴν πρώτη Κυριακή του Τριωδίου ἡ Ἐκκλησία μᾶς προτρέπει νὰ μοιάσουμε στὸ Τελώνη καὶ ὄχι στὸν Φαρισαῖο. Ὀφείλουμε νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ τὰ δικά μας πταίσματα καὶ ὄχι γιὰ αὐτὰ τῶν ἄλλων, μὲ ἀληθινὴ ταπείνωση χωρὶς ὑπερηφάνεια. Ἂς προσέξουμε ὅλοι, διότι συχνὰ παρατηρεῖται, ἀκόμη καὶ σὲ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας, μία φαινομενικὴ ταπείνωση ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ὑπερηφανείας μας. Ἂς ψάξουμε νὰ βροῦμε τὰ σφάλματά μας καὶ νὰ ἀγωνισθοῦμε γιὰ αὐτὰ χωρὶς κατάκριση γιὰ τοὺς ἀδελφούς μας, ἀλλὰ μὲ σωφροσύνη, ταπεινοφροσύνη, ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη.

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ δὲν εἶναι μία περίοδος ποὺ πρέπει ἁπλὰ νὰ ἀποφύγουμε μερικὰ πράγματα, γιὰ νὰ τὰ ξαναρχίσουμε, ὅταν τελειώσει, ἢ νὰ κάνουμε τυπικὰ μερικὲς ὑποχρεώσεις, ὅπως ἐξομολόγηση καὶ Θεία Κοινωνία. Ἡ λατρευτικὴ δομὴ τῆς περιόδου μὲ τὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου, τὴν Ἀκολουθία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, τοὺς Χαιρετισμούς, τὸ Μέγα Ἀπόδειπνο, τοὺς Κατανυκτικοὺς Ἑσπερινοὺς καὶ τὸν Ὄρθρο μὲ τὶς Ὧρες ἀποτελοῦν εὐκαιρία γιὰ βαθειὰ καὶ πιὸ ἔντονη καλλιέργεια τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Εἶναι μία πρόσκληση καὶ πρόκληση γιὰ τὴν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, γιὰ μία πραγματικὰ πνευματικὴ ἀναγέννηση καὶ διόρθωση, γιὰ μία νέα ἐν Χριστῷ ζωή.

Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις εὔχομαι νὰ διέλθουμε αὐτὸ τὸ ὄμορφο καὶ μακρὺ ταξίδι τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ νὰ ὁλοκληρώσουμε τὸ προσκύνημά μας βιώνοντας τὴ χαρὰ τοῦ Ἁγίου Πάσχα.

Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ ἀγάπη

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

† Ὁ Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ Κύριλλος

© Copyright 2023 Ιερός Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Στεφάνου Δήμου Διονύσου Αττικής Back To Top

Publish the Menu module to "offcanvas" position. Here you can publish other modules as well.
Learn More.